+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |



+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

 تصویر:PersePolis.jpg

هواداران پرسپولیس در ورزشگاه آریامهر

زمانی که باشگاه پرسپولیس بنا شد، ورزشگاهی با استخرهای شنا و زمین‌‌های ژیمناستیک و بولینگ در مجموعه بولینگ عبدو داشت. عبدو در شهرک اکباتان تهران زمینی خرید و در آنجا ورزشگاه فوتبالی با نام «آپادانا» بنا كرد. پرسپولیس به علت کمبود امکانات برای هوادارانش و عدم همکاری دیگر باشگاه‌ها، تنها یک بازی در ورزشگاه آپادانا انجام داد و پس از آن از آپادانا، تنها برای تمرین استفاده ميکرد. در سال ۱۳۵۲ و پس از حمایت نکردن دیگر باشگاه‌ها از حرفه‌ای ‌گری پرسپولیس، عبدو ورزشگاه آپادانا را به ارزش ۲۰۰٬۰۰۰ تومان به باشگاه راه‌آهن فروخت. ورزشگاه آپادانا امروز ورزشگاه راه‌آهن نامیده ‌می‌شود و در همسایگی ورزشگاه دستگردی قرار دارد. پرسپولیس پیش از ساخته ‌شدن ورزشگاه آریامهر-آزادی، بازی‌های خود را در ورزشگاه امجدیه برگزار می‌کرد. در مرداد ۱۳۵۷ بولینگ عبدو آتش گرفت. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۹ رژیم دارایی‌های باشگاه  پرسپولیس را مصادره کرد.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |
 
001905.jpg
001902.jpg
 
تيم ملي فوتبال ايران در بازيهاي مقدماتي المپيك ۱۹۶۴ ايستاده از چپ به راست: مرحوم محمد رنجبر،مجيد جاسميان، مصطفي عرب، مرحوم محراب شاهرخي، غلامحسين نوريان، عزيز اصلي
نشسته از چپ به راست: مرحوم عبدالله ساعدي، كامبيز جمالي، مرحوم پرويز دهداري همايون بهزادي و حميد شيرزادگان

غلامحسين نوريان، پيشكسوت فوتبال و عضو تيم ملي، متولد ۱۳۱۴ است. دوران كودكي اش در محله شهباز گذشت. اين منطقه در آن زمان داراي زمين هاي فراواني بود و در نتيجه بچه هايي كه در اين محله زندگي مي كردند از امكانات زمين بهره مند بودند و فعاليت فيزيكي و بدني آنها خيلي زياد بود.
در نزديكي منزل آنها ورزشگاه شماره سه شهباز كه يك ورزشگاه دولتي بود، قرار داشت. بعد از سپري شدن دوران دبستان و ورود به مقطع دبيرستان توسط رفقايي كه داشت به باشگاه تهران جوان به مديريت آقاي فكري راه يافت و از آنجا به تيم ملي. هم دوره اي هاي او محسن حاج نصرالله، فريدون كدخدازاده، جلال طالبي، داود حيدري، بهرام نيكبخت، مهدي اخوي، ناصر نوآموز و خيلي هاي ديگر بودند كه از محله، فوتبال را شروع كردند و تا مدارج بالا در سطح تيم ملي بازي كردند. گفت وگوي ما با نوريان در خصوص فوتبال، جام جهاني و موقعيت فوتبال ايران در جهان و افق آينده فوتبال ايران است، جزئيات آن را بخوانيد.
* چرا جذب فوتبال شديد؟
- به دليل شرايط محيطي. تقريباً همه بچه ها به طور خصلتي و ذاتي پا به توپ هستند و در آن زمان هم كه چيز ديگري در دسترس ما نبود. حتي توپ پلاستيكي هم نداشتيم و با هر وسيله كه مي شد پا مي زديم و بازي مي كرديم؛ وسيله هايي مثل توپ كهنه اي و يا توپ هاي نيم دار.
از طريق محله و مدرسه و بعد هم از آموزشگاه جذب فوتبال شدم.
* در كدام تيم بازي كرديد؟
- من به يك تيم رفتم و تا آخر هم با آن تيم ماندم. به تيم تهران جوان رفتم و با همانها هم ماندم. بعدها تيم تهران جوان دو تيم شد يعني تيم دارايي را هم به مديريت محب و فكري در برگرفت. آقاي فكري به عنوان پدر دوم بچه هاي تيم محسوب مي شدند. بعد از مدتي كه در تيم تهران جوان بودم، كم كم قرار شد كه بچه ها در تيم دارايي هم به مديريت آقاي فكري كه حالا هر دو تيم را اداره مي كرد بازي كنتد.
بعد از چند سالي باشگاه دارايي به دليل تشكيلات اجرايي، بنده را به عنوان مربي انتخاب كرد. در آن زمان تيم باشگاه هاي ايران از لحاظ تماشاچي، موقعيت و قدرت دوبعدي بود؛ تاج و شاهين، اما با ورود تيم دارايي اين دوبعدي شكسته شد و تبديل به سه باشگاه مهم در كشور شد.تيم دارايي در همان زمان حدود ۵ تا ۶ نفر عضو تيم ملي داشت؛ افرادي مثل شكراني، حاج نصرالله، داود حيدري، جلال طالبي، عبدالله ساعدي، مجيد زرين نام و مصطفي عرب از بچه هاي تيم دارايي و عضو تيم ملي هم بودند.
حدود سال ۴۱ بود كه تيم دارايي به نمايندگي از تهران در مسابقات قهرماني كشور در اصفهان، قهرمان ايران شد و در مدت كوتاهي كه تيم دارايي بازي مي كرد هميشه روي سكو بود.چند سفر هم به شوروي داشتيم كه مي توان ادعا كرد تيم دارايي موفق ترين تيم كشور در زمان خودش محسوب مي شد.
* ويژگي هاي باشگاه داري در آن زمان چه بود كه يك تيم نوپا مي توانست اين چنين عرض اندام كند؟
- ببينيد هر كاري كه با عشق و علاقه شروع شود پابرجاست و رشد مي كند. زندگي بدون عشق بي معناست. بنابراين هر كسي كه كاري را شروع مي كند اگر كارش را دوست داشته باشد، در بخش خودش رضايت خود و گروهش را فراهم مي آورد. مدير باشگاه  ما آدم عاشق و علاقه مندي بود و از جيب خودش خرج مي كرد با امكانات محدود آن زمان.
بچه هايي هم كه وارد باشگاه مي شدند حتي پول كفش و لباسشان را هم خودشان مي دادند. بنده هم كه مربي تيم دارايي شدم از خودم خرج تيم مي كردم. بنده تا امروز به يادم ندارم كه از محل فعاليت در فوتبال پولي دريافت كرده باشم. فقط مبلغ ۱۰۰۰ تومان در سال ۱۳۴۳ بابت بازي ايران- هند كه تيم ايران وارد دور مقدماتي المپيك شد و با پيروزي ايران اين مبلغ به همه بازيكن ها هديه شد.در حقيقت باشگاه ها جنبه درآمدزايي نداشتند بلكه صرفاً به دليل علاقه و عشق گرد هم آمده بودند. جالب است بگويم كه اغلب بچه هاي تيم ما، «هم محلي» بودند و به نوعي اكثر بچه ها با خانواده هاي يكديگر آشنا و مراوده داشتند و تعصب بسيار زيادي در بين آنها وجود داشت.
تعصب نسبت به پيراهن و تيم يكي از مهم ترين تمايزات باشگاه داري ديروز و امروز است. شايد بايد بگويم كه يكي از گرفتاري هاي تيم ملي و باشگاه داري ما در شرايط امروزه عدم تعصب نسبت به پيراهن است.
* عدم تعصب تيمي چه آسيب هايي را به همراه دارد؟
- وقتي به كار و اطراف خود علاقه نداشته باشيد و متعصب نباشيد چگونه مي توانيد پايبند باشيد و رشد كنيد.
* با اين تفسير شما نقل و انتقالات بازيكنان را در تيم هاي فعلي چگونه ارزيابي مي كنيد؟
- به نظر من اين كار در دوره حرفه اي گري امكان پذير است اما بايد شرايطي داشته باشد. شما نمي توانيد تا ماه پيش در باشگاه استقلال توپ بزنيد و ماه بعد در باشگاه رقيب آن.
*

ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

 

غفور جهانی در جام جهانی ،آقای روشن زاده و آقای بهمنش از بهترین مفسران ورزشی ایران بودند.روشن زاده همسر دوم پوران  بود، پوران از ایشان دارای 2 فرزند به نام های امید و آرزو شد. مشهورترین ترانه بهاری را او خواند. شاید هم معروف ترین ترانه نوروزی را. گل اومد، بهاراومد، من ازتو دورم... 15 نوروز ایران، با ترانه او آغاز شد و یا ادامه یافت: 41 تا 56.برای یک دهه کامل و شاید هم بیشتر، بی رقیب ترین خواننده شاد ایران- به سبک خود - بود. در سال های پس از 28 مرداد، اگر با مرا ببوس می گریستند، با صدای پوران از غم فاصله می گرفتند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

حسن روشن (متولد ۳۱ دسامبر ۱۹۵۶ در شهر تهران) یکی از بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران بود. او عضو باشگاه‌های تاج و اهلی امارات بوده ‌است و در جام جهانی ۱۹۷۸ عضو تیم ملی فوتبال ایران بود و توانست در دیدار برابر پرو گل ایران را به ثمر برساند؛ نتیجه پایانی بازی ۴ - ۱ به سود تیم پرو بود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

 
 
 
 
 
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

باغبانباشی قهرمان سابق دوهای استقامت

ورزش دو و میدانی در ایران، به ویژه در دوران باستان و روزگاران قدیم به اندازه سوارکاری، چوگان بازی، تیراندازی، کشتی و شمشیربازی رایج نبوده است. اما بی‌تردید جنگاوران و سربازان ایرانی در هر دوره از تاریخ، برای آماده‌سازی و تقویت جسم خود از این ورزش هم غافل نبوده‌اند. شاطرها را شاید بتوان نخستین افرادی به شمار آورد که ورزش و تمرین اصلی آنها از دوران کودکی دویدن بوده است.
در دوره صفویه و پس از آن چنین رسم بود که مردانی چابک و تیزرو در پیشاپیش اسب بزرگان می‌دویدند و راه را برای عبور آنها باز می‌کردند. این دوندگان را شاطر می‌نامیدند. شاطرها، دویدن و تندرفتن را از کودکی تمرین می‌کرند و چون در این کار مهارت می‌یافتند، در یک آزمون مانند مسابقه دو نیز شرکت می‌کردند تا اگر قبول شوند، حکم شاطر دوانی یا استادی بگیرند. در دربار پادشاهان صفوی و بعد از آن، همواره تعدادی شاطر آماده به خدمت بودند و رئیس شاطرها را شاطر باشی می‌گفتند. شاطرها در اوقات فراغت به تمرین دو می پرداختند و از آنجا که افرادی تیز پا و تندرو بودند، برای رسانیدن پیامها نیز مورد استفاده قرار می گرفتند. اما، از عهد مشروطیت به بعد و به دلیل رواج کالسکه و اتومبیل ردایرانف کار و بار شاطرها هم به تدریج از رونق افتاد و این پیشه از میان رفت.
پیدایش ورزش «دو و میدانی» در ایران، به صورت نوین حدود سال 1300 هجری شمسی است. در این سال، میرمهدی ورزنده(معلم ورزش) دوومیدانی را در ایران معرفی کرد و به شاگردان مدارس آموزش داد.
در سال 1303 در میدان مشق تهران، مسابقه‌ای به نام المپیک ایران ترتیب داده شد که در آن ورزشکاران سفارتخانه‌های خارجی و ورزشکاران ایرانی شرکت کردند. مهمترین رشته این رویداد ورزشی «دو و میدانی» بود. در آن سالها وزارت معارف ایران هه ساله جشنواره‌ای ورزشی برای دانش‌آموزان ترتیب می‌داد که بیشتر بر پایه دوومیدانی، شمشیربازی و حرکات ژیمناستیک بود. احمد ایزدپناه -که او را پدر دو و میدانی ایران می خوانند- از سال 1303 به بعد، به کمک شمس‌الدین شایسته و شعاع معتمد شیرازی در مسجد سپهسالار آن زمان تشکیلاتی به راه انداختند که هدف آن برگزاری مسابقات دو و میدانی بین ورزشکاران محلات و مدارس تهران بود.
در سال 1311، کانون ورزش ایران به همت این کانون در کالج تهران برگزار شد.
در آن سالها (13 - 12 - 11 - 1310) بیشتر مسابقات دو و میدانی با وسایل معمولی و ابتدایی انجام می‌شد و دسته بیل و ریسمان و سنگ ترازو برای پرش با نیزه و پرش ارتفاع و پرتاب وزنه به کار می‌رفت.در سال 1313 هجری شمسی از سوی وزارت معارف یک اردوی ورزشی در باغ منظریه تهران ترتیب یافت که اولین سمینار دوومیدانی هم در آنجا تشکیل شد تا این رشته از ورزش را درایران پاریه‌ریزی کند و گسترش دهد. به این ترتیب رشته‌های مختلف دوومیدانی به تدریج در شهرهای بزرگ و کوچک ایران رواج یافت.
اولین حضور بین المللی ایران در بازیهای آسیایی 1951 دهلی نو بود که علی باغبانباشی در آن سال موفق شد در 5 هزارمتر مدال طلا و در 3 هزارمتربامانع مدال نقره به دست آورد. باغبانباشی هفت سال بعد در بازیهای آسیایی 1958 که دومین حضور ایران در این بازیها بود که موفق شد در رشته های 10 هزارمتر و 5 هزارمتر دو مدال برنز به دست آورد. از قهرمانان بزرگ تاریخ دو و میدانی ایران می‌توان به باغبانباشی، خلیل رضوی، تمیور غیاثی، احمد میرحسینی، جلال کشمیری، فرامرز آصف، سلمان حسام، رضا انتظاری، حمید سجادی، جعفر باباخانی، سجاد مرادی، عباس صمیمی و احسان حدادی اشاره کرد. احسان حدادی تنها ورزشکار ایران بوده است که به مدال طلای جهانی در دو و میدانی دست یافته است. حدادی در مسابقات جهانی جوانان در سال 1383 به مدال طلای پرتاب دیسک دست یافت.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

 Iranian national waterpolo team at the 1976 Asian Games

ورزش شنا البته به صورت مدرن آن، در ایران دارای قدمت زیادی نیست و در طی سالیان فعالیت این رشته ورزشی شناگران ایران به افتخار چندانی در عرصه مسابقات آسیایی و جهانی دست نیافته اند. در گذشته مکان هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام ها می ساختند به نام چاله حوض. طول این چاله حوض ها که حداکثر از 10 متر تجاوز نمی کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود. در اطراف چاله حوض ها، سکوهایی به ارتفاع 2 تا 3 متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می دادند.

روشنایی چاله حوض ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می شد.در این گونه آبگیرهای غیربهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چاله حوض شود و به آب بازی و شنا بپردازد. تا سال 1314 که در باغ فردوس شمیران و منظریه استخر احداث گردید جز در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران، استخری وجود نداشت.از سال 1314 و در استخر منظریه تهران ورزش شنا به شکل اصولی تمرین داده می شد.

اولین استخر شنای 50 متری تهران در سال 1319 در ورزشگاه امجدیه احداث گردید. فدراسیون شنا در سال 1335 تأسیس شد و نصرت شاهمیر به عنوان اولین رئیس فدراسیون منصوب گردید.

در طی سالیان حضور ایران در رقابت های مختلف تنها مقام های شاخص بدست آمده توسط  ورزشکاران ایران در شنا، شیرجه و واترپلو، مدال برنز تقی عسگری در مسابقه های شیرجه بازی های آسیایی و مدال طلای تیم واترپلو ایران در بازی های آسیایی 1974 تهران است.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

در سال های خیلی دور، ده دوازده دکان بالاتر از شمس العماره، یعنی در مجاورت وزارت دارایی فعلی در تهران، یک مستراح عمومی بود که جنب آن اولین دکان دوچرخه سازی و دوچرخه فروشی ایران تأسیس شد. صاحب این دکان شخصی بود به نام «حسین آقا شیخ» که نخستین بار در کشور ما به کرایه دادن دوچرخه و تعمیر کردن دوچرخه‌های معیوب پرداخت و در واقع شغل و ورزشی جدید را بنیان نهاد. دوچرخه‌سواری از مشاغلی بود که تا آن زمان در تهران و ایران بی سابقه بود و مردم به آنهایی که سوار بر این وسیله دوچرخ می شدند، «بچه شیطان» و «بچه جن» می گفتند. چرا که معتقد بودند که آنها از طرف شیاطین و جن و پری کمک می شوند که اگر جز این باشد، کسی نمی تواند روی دو چرخ حرکت کند! دلیل هم می آوردند و می گفتند وسیله‌ای که اگر کسی آن را نگه ندارد، خودش نمی تواند خودش را نگه دارد، چگونه می تواند یکی را هم بر بالای خود بنشاند و راه ببرد؟ مخصوصاً که از هر دونده ای جلو بزند و از هر طرف هم پیچ و خم بخورد. پس این نیست مگر اینکه خود روروئک را جن و شیطان ساخته باشند و راننده‌اش هم بچه جن و بچه شیطان باشد.
اما، اولین باری این وسیله به تهران آمد و مردم آن را دیدند، زمانی بود که دو پسر بچه انگلیسی در میدان مشق با شلوارهای کوتاه سوار آنها شدند. وقتی پسر بچه‌های مو بور و چشم زاغ و شلوار کوتاه پوش روی این وسیله نقلیه نوظهور می نشستند و به هر سو می تاختند، پیرهای ساده دل و سالمندان آن روزگار به تماشای آنها می رفتند، «بسم‌الله» گویان و «لاحول» گویان با شگفتی هر چه تمامتر زیر لب دعا می خواندند و آمدن آنها را یکی از دلایل وقوع آخر زمان می پنداشتند.
در چنین اوضاع و احوالی بود که «حسین آقا شیخ» جسارت ورزید و با شهامت فراوان چند دستگاه دوچرخه خرید و دکان دوچرخه‌سازی باز کرد. استقبال جوانان و نوجوانان از این دوچرخه‌ها چنان زیاد بود و به قدری کار و بار «حسین آقا» گرفت که یک نفر ارمنی به نام «دادیک» در میدانگاهی اول سفارت انگلیس در خیابان منوچهری، اقدام به تأسیس دومین دوچرخه‌سازی تهران کرد و مشتریان شمال تهران و فرزندان ارمنی ها را در اختیار خود گرفت. در هر حال، با گذشت زمان انواع دوچرخه های معمولی و کورسی و سه چرخه در تهران عمومیت یافت و از تهران به شهرستانها راه گشود و حتی به عنوان یک وسیله نقلیه ساده و ارزان سر از روستاها درآورد.
فدراسیون دوچرخه سواری ایران در سال 1946 تشکیل شد و احمد ایزدپناه نخستین رئیس آن بود. یک سال بعد این فدراسیون به فدراسیون جهانی دوچرخه سواری ملحق شد. در سال 1951 در بازیهای آسیایی دهلی نو، جاسم جاسم زاده از ایران حضور یافت تا نخستین دوچرخه سوار ایرانی باشد که در رقابتی بین المللی شرکت می کند. هفت سال بعد در بازیهای آسیایی 1958، جعفر گل طلب به دو مدال نقره دست یافت تا ورزش دوچرخه سواری بیش از پیش جدی گرفته شود. حسین اسماعیلی، خسرو حق گشا، حسین بهارلو، حسن فرد، اصغر درودی، منوچهر دانشمند، غلامحسین کوهی، بهروز راهبر، علی زنگی آبادی از جمله قهرمانان بزرگ دوچرخه سواری ایران بودند که افتخارات فراوانی کسب نمودند. نخستین بار در المپیک 1972 مونیخ دوچرخه سواری ایران این بازیها را تجربه نمود.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |
قهرمان: تاج تهران نایب قهرمان: پرسپولیس تهران بهترین گلزنان: غلامحسین مظلومی (تاج تهران)، عزیز اسپندار(ملوان) 10 گل، اصغر شرفی (پاس تهران)9 گل، غفور جهانی (ملوان انزلی) و مسعود آذری (راه آهن تهران) 8 گلتاج تهران (قهرمان):ناصر حجازی، منصور رشیدی، منصور پورحیدری، نوین روزگار، اکبر کارگر جم، سعید باغوردانی، آندرانیک اسکندریان، کارو حق وردیان، هادی نراقی، مهرداد زمانزاده، غلامحسین مظلومی، حسن روشن، حسن نگارش، مسعود مژدهی و رضا عادلخانی مربی : رازکو رایکوف

 پرسپولیس تهران (نایب قهرمان):هادی طاووسی، بهرام مودت، رضا وطنخواه، صفر ایرانپاک، ایرج سلیمانی، جواد ا. وردی، جعفر کاشانی، حسین کلانی، علی پروین، فریدون معینی، مسیح مسیح نیا، محمد دستجردی، ادیبی، محراب شاهرخی، اسماعیل حاج رحیمی، محمود خوردبین، محمد رضا خلعتبری و همایون بهزادی مربی : آلن راجرز

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |


ابراهیم جوادی (عکس : استاد قاسم فارسی)

کشتی در ایران سا بقه و قدمت و سنتی  طولانی دارد و دیر با ز در نواحی مختلف ایران کهن و بزرگ انجام می شد . هر نا حیه سبک خود را در کشتی داشت ولی کشتی پهلوانی معروف تر و متداول تر از بقیه بود .همه ی سبک  ها ی مختلف کشتی ایرانی را می توان به دو دسته ی عمده تقسیم کرد . دریکی از این دو دسته پرتا ب یا بلند کردن و از جا کندن حریف به معنی پیروز شدن براوست در حا لی که در نوع دیگر به خا ک رسا ندن همه ی پشت حریف یا بخشی از پشت یا  زانو  پیروزی تلقی می شود . 

کشتی در زمان ها ی بسیا ر قدیم در جنگ نیز به کا ر می رفته است . به این ترتیب که گا هی در ابتدای جنگ یا به هنگا م فرسا یشی شدن  جنگ  دو لشگر در مقابل هم صف آرایی می کردند و آنگا ه یک پهلوان از یکی از دو لشگر به میا ن میدان می آمد و با برشمردن ویژگی ها ی خود و لا ف زدن و اشتلم کردن  مرد میدان می خواست . با پیدا شدن حریف از لشگر مقا بل دو مرد به کشتی گرفتن مشغول می شدند . بدیهی است کسی که حریف را بر زمین می زد  بر سینه ی او می نشست سر او را می برید و به این ترتیب و حشتی در لشگر دشمن می پراکند . در برخی از این نبردها زمین خوردن حریف به معنی مرگ او بود . شا ید به همین دلیل در برخی از سبک ها ی کشتی به زمین رسیدن بخشی از بدن به معنی شکست است . خوشبختا نه امروزه دیگر کشتی تنها به عنوان یک ورزش انسانی و شکوهمند برای دوستی بین ملل به کا ر می رود .برخی از انواع سبک ها که درایران متداول بودند عبا رتنداز:

پهلوانی یا زور خا نه یی ( متداول در سراسر ایران ) سبک با چوخه ( خراسان ) چوخه ( کردستا ن ) گیله مردی ( ما زنداران – گیلان – گلستا ن) سبک لوچو ( ما زندران ) سبک ترکمنی یا کوراش ( گلستا ن ) سبک آشیرما ( آذربا یجان ) سبک کمری ( آذربا یجان و قزل با ش ) سبک بغل به بغل ( قزوین ) زوران پا توله و زوران ما چکه ( کردستا ن) کچ گردن ( سیستا ن و بلوچستا ن) زیر و بل ( سبک کردی و کرمانشا هی ) سبک جنگ ( بختیا ری و لرستا ن ) سبک لری ( لرستا ن ) سبک کمر بندی ( اصفها ن ) سبک کویری ( کرما ن) دسته بغل ( فا رس ) و سبک لشگر کشی ( یزد ) و سا یر سبک ها .

Medals
Wrestling championships in Iran, 1973.


 

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

Olympic Gold-medalist (1968, bantam weight)Mohammad Nasiri 

از زمانیکه ورزش زورخانه ای در ایران متداول گردید، کشتی گیران برای آماده ساختن بدن و تقویت و پرورش عضلات خود از سنگ و وزنه هایی به شکل گلوله های توپ به وزنه های 25، 42 و 66 کیلوگرم استفاده می کردند. پیشکسوتان ورزش باستانی حکایت می کنند برخی از پهلوانان قدیم مانند حسام علاقه مفرطی برای بلند کردن وزنه های سنگین از خود ابراز می داشتند، بطوریکه وزن این گلوله ها تا 120 کیلو هم می رسید. در سال 1302 آقای امان پادگورنی که تحصیلات خود را در اوکراین به پایان رسانده بود، به ایران آمد و طی مدت 8 سال اقامت در شهر تبریز به تعلیم در مدارس و ارتش پرداخت. پارگورنی از قطعات دیفرانسیل اتومبیل هالتری ساخت و آن را برای تمرین وزنه بردارها به کار گرفت. در سال 1310  پارگونی به تهران آمد و در دانشکده افسری به تعلیم ورزش مشغول شد. در همان زمان نخستین هالتر صفحه ای به سفارش پارگونی در تهران ساخته شد و مورد استفاده دانشجویان دانشکده افسری قرار گرفت.
    بعد ازآن به توصیه آقای اسحاقی، عبدالله نادری به اتفاق دوستان، میله ای سفارش دادند که می چرخید. این میله را نیز همان چدن کار خیابان منوچهری درست کرده بود و تا مدتها مورد استفاده قهرمانان بود. اولین دستگاه هالتر هم توسط عبدالله نادری به  وزن 110 پوند از هندوستان وارد ایران شد و به این ترتیب ورزش وزنه برداری به تدریج در ایران شکل گرفت و گسترش یافت. فدراسیون وزنه برداری ایران با تلاشهای عبدالله نادری در سال 1318 تأسیس شد و ایشان از سال 1321 تا 1325، سرپرست فدراسیون بودند؛ اولین اردوی وزنه برداری درسال 1319 با حضور امیر شرفی، طباطبایی، حیات غیب، افشارطوس و نادری تشکیل گردید.
    مسابقات اولیه وزنه برداری در این دوره به این شکل بود که روز اول کلیه شرکت کنندگان حرکات پرس را انجام می دادند. روز دوم یک ضرب و روز سوم دو ضرب. مسابقات هم تنها با یک داور انجام می شد و طرز اضافه کردن به صفحه های هالترکه امروز مطابق مقررات انجام می شود، باب نبوده و طرز احظار شدن بر روی صحنه نیز از روی ترتیب نوبت بر مبنای وزنه درخواستی نبود و اگر وزنه برداری در نوبت خود 80 کیلو بلند می کرد و وزنه بردار بعدی 60 کیلو تقاضا می کرد، از وزن صفحه ها کاسته می شد (امروزه به هالتر اضافه می شود و ابدا" کاسته نمی شود). اولین دوره مسابقات قهرمانی کشور را خود آقای پادگورنی و سپس آقای نادری قضاوت می کردند. در نخستین مسابقاتی که در ایران  برای وزنه برداری ترتیب می یافت، مسئله وزن شرکت کننده ها مطرح نبود و هر وزنه برداری که می توانست وزنه سنگین تری را بلند کند، اول  می شد. اما هنگامیکه نتایج وزنه برداری المپیک برلین (1936) به ایران رسید، دریافتند که هر وزنه برداری باید در دسته مخصوص خود به رقابت بپردازد. پس از آن، مسابقات رسمی با وزنهای مختلف ترتیب یافت و در بازیهای المپیک لندن (1948) تیم ملی وزنه برداری ایران حضور یافت و جعفرسلماسی در دسته دوم (60 کیلو گرم) برنده یک مدال برنزالمپیک شد، که این اولین مدالی است که ایران در بازیهای المپیک به دست آورده است. ایران در اواخر سال 1946 به عضویت فدراسیون جهانی وزنه برداری پذیرفته شد و در سال 1952 در کنگره هلسینکی مهندس صادق به سمت نایب رئیس فدراسیون جهانی انتخاب گردید.
    از آن زمان تا کنون، وزنه برداری ایران در دوره های مختلف صاحب قهرمانان بزرگی بوده است که صاحب عناوین جهانی و المپیک شده اند. شادروان محمود نامجوی، که شاید استثنایی ترین ورزشکار تاریخ ایران باشد، سه بار پیاپی قهرمان جهان شد و مدالهای نقره و برنز را در دو المپیک بدست آورد. محمد نصیری که در میان 10 وزنه بردار برتر تاریخ وزنه برداری جهان قرار دارد، سالها بر سکوی جهانی ایستاد و در سه المپیک به سه مدال طلا، نقره و برنز رسید. هر چند وزنه برداری ایران سالها دوران رکود را سپری کرد ولی در زمان ریاست علی مرادی، با برنامه ریزی و استخدام مربی درجه اول (ایوانف)، باز هم وزنه برداران ایران برسکوی قهرمانی جهان و المپیک قرار گرفتند. حسین توکلی و حسین رضازاده در المپیک سیدنی به مدال طلا رسیدند. رضازاده قویترین مرد جهان در قرن بیست و یکم، یک طلای دیگر هم در آتن کسب کرد تا نسل گذشته وزنه برداران بزرگ ایران، جانشین شایسته دیگری داشته باشد.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

ورزش مشت‌زنی در ایران از زمانی آغاز شد که استاد میرمهدی ورزنده پس از خاتمه تحصیلات خود در بلژیک به ایران بازگشت. ورزنده در دبستان و دبیرستان نظام سمت مربی ورزش را داشت و به علاقمندان ورزش مشت‌زنی تا حدودی که مقدور بود، فنون و قواعد را می‌آموخت. در آن زمان جوانان علاقه زیادی به فرا گرفتن مشت‌زنی از خود نشان ندادند و از طرفی عدم امکان تهیه وسایل ورزشی بوکس و از بین رفتن لوازمی که ورزنده با خود از خارج آورده بود، باعث گردید که مشت‌زنی متوقف گردد. در آن روزگار باشگاهی به نام «اجتماعیون» وجود داشت که تحت نظارت ابوالفضل صدری، ورزنده و شایسته اداره می‌شد و گاهی از این ورزش صحبت‌هایی به میان می‌آمد ولی تداومی نداشت.   در سال 1312 شخصی به نام «سبحان» که از لبنان به ایران آمده بود، مدعی شد که می‌خواهد با بهترین مشت‌زنان ایران مسابقه بدهد، وی مردی قدبلند و سنگین وزن بود و پیدا کردن رقیب برای او کاری بسیار مشکل می‌نمود. هیأت مدیره باشگاه اجتماعیون برای اینکه کاری انجام داده باشند، مرحوم «خاقانی» را که شرایط بدنی مساوی با سبحان داشت نامزد مسابقه با وی کردند و مدتی به تعلیم او پرداختند تا با فنون مقدماتی آشنا شود. برای تماشای مسابقه دانش‌آموزان دبیرستان نظام را آورده بودند و با اینکه از اکثر ورزشکاران باستانی دعوت به عمل آمده بود، جز مرحوم حاج سیدحسن رزاز پهلوان ایران و حسن مینوئی کسی برای تماشا نیامد. رینگ مسابقه عبارت از یک رج طناب بود که به وسیله چهار عدد پایه چوبی در زمین فرو شده بود. ابتدا هیجان تماشاگران بسیار زیاد بود ولی بعد از چند دقیقه معلوم شد که سبحان برتری زیادی نسبت به خاقانی دارد. البته حالت مسابقه بیشتر شبیه نزاع خیابانی بود و هیچ شباهتی به مشت‌زنی نداشت. در اواخر راند سوم خاقانی چون نمی‌توانست مشت‌زنی فنی کند خود را ناگهان روی سینه حریف انداخت. با این عمل تعادل سبحان به هم خورد و به پشت روی طناب افتاد و سرش به خارج رینگ خم گردید به طوریکه پشت گردن او درست به چهارپایه‌ای که کنار رینگ گذاشته بودند اصابت کرد و در اثر این ضربه به کلی گیج شد و دیگر نتوانست به مسابقه ادامه دهد و ناچار بازی را به نفع مرحوم خاقانی پایان دادند. این اولین پیروزی یک ایرانی در مقابل یک مدعی خارجی بود. انعکاس این پیروزی، هیجانی فوق‌العاده در بین جوانان ایجاد کرد و موجب شد که سر و صدای ورزش مشت‌زنی دوباره بلند شود. لیکن شهربانی مانع از انجام یافتن مسابقات می‌شد و به باشگاههای ورزشی ابلاغ نمود که از انجام دادن مسابقات در انظار عمومی خودداری کنند. 
   


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |



 
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

رشته ورزشی بسکتبال برای اولین بار در سال 1310 در ایران معرفی شد ولی چهار سال طول کشید تا در مکانی مشخص، فردی به تعلیم آن بپردازد. فریدون شریف زاده در سال 1314 بسکتبال را به طور رسمی در کالج البرز تهران معرفی کرد و به معرفی تعلیم این ورزش پرداخت. شریف زاده تحصیلات عالیه خود را در ترکیه به پایان رسانده بود و در مسابقات باشگاهی آن کشور چند سال فعالیت کرده بود. پس از تشکیل تیم بسکتبال کالج البرز برخی از مربیان ورزش با آشنایی که با این رشته نوظهور پیدا کرده بودند به تعلیم آن در مدارس و دانشگاهها پرداختند. در سال 1324 با گسترش بسکتبال، انجمن بسکتبال و والیبال ایران تأسیس شد و مسئولیت آن را کاظم رهبری برعهده گرفت. این روند تا سال 1332 همچنان ادامه داشت ولی به علت فراگیر شدن این رشته و همچنین موفقیت آن در بازیهای آسیایی 1951 دهلی نو، فدراسیون بسکتبال به صورت مستقل به ریاست ضیاءالدین شادمان تشکیل شد.

آهنگ گسترش بسکتبال در ایران نیز مانند سایر کشورهای جهان بسیار سریع بود، بطوریکه چند سال پس از شکل گیری این ورزش، تیم ملی ایران در بازیهای المپیک 1948 لندن شرکت نمود. اعضای تیم ایران در این بازیها عبارت بودند از: حسین جبارزادگان، حسین کاراندیش، فریدون اشتری، حسین سرودی، حسین صعودی پور، مهندس رفعت جاه، ابوالفضل صلبی، اصغر احساسی، فریدون اسفندیاری، ضیاءالدین شادمان، فریدون صادقی و فرهنگ مهتری. سرپرستی این تیم برعهده کاظم رهبری بود. تیم ایران با یک پیروزی و پنج شکست در میان 23 تیم شرکت کننده به مقام پانزدهم رسید. البته این اولین و آخرین حضور المپیکی بسکتبال ایران بود. در سال 1950 تیم ملی بسکتبال ایران برای شرکت در یک تورنمنت بین المللی به ترکیه رفت و توانست در این رقابت ها که با حضور فرانسه،‌ یوگسلاوی، ایتالیا، مصر، اتریش و ترکیه برگزار می شد، با پیروزی بر ایتالیا، اتریش و مصر در جای سوم قرار گیرد. هرچند بسکتبال جای خود را به عنوان یک ورزش گروهی که همانند فوتبال برای بازی احتیاج به وسایل چندانی نداشت، باز کرده بود ولی کسب مدال برنز بازیهای آسیایی 1951 دهلی نو بود که باعث گسترش فراوان آن به خصوص در مدارس و دانشگاهها شد.

تیم ملی ایران در سال 1962 در تورنمنت چهار جانبه ای که بصورت رسمی بین تیم های ایران، ترکیه، پاکستان و هندوستان در لاهور پاکستان برگزار شد با موفقیت به مقام نخست رسید. در دومین حضور بسکتبال ایران در بازیهای آسیایی که در سال 1966 اتفاق افتاد تیم ایران نتوانست موفقیت 1951 را تکرار کند و به مقام هفتم رسید.  اولین حضور ایران در جام ملتهای آسیا، به سال 1973 بود که تیم ایران پنجم شد. از آن زمان تاکنون تیم ایران در یازده دوره این رقابت ها که هر دو سال یکبار برگزار می شود و تاکنون بیست و سه دوره خود را پشت سر گذاشته است، حضور یافته که حاصل آن یک عنوان چهارمی در سال 1993 و پنج عنوان پنجمی بوده است. دوران باشکوه بسکتبال ایران یک بار دیگر از سال 1381 آغاز شد و بسکتبال ایران از آن سال تا امروز به موفقیت های بی سابقه ای دست یافت. عنوان قهرمانی امیدهای آسیا، یک قهرمانی و یک نایب قهرمانی جوانان آسیا و قهرمانی مردان غرب آسیا مهمترین افتخارات این دوران بوده است.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |

کونگ‌فو یا گانگ‌فو (به انگلیسی: kung fu) (به چینی: 功夫) یک عبارت مشهور چینی است که اغلب توسط انگلیسی زبان ها و برای اشاره به هنرهای رزمی چینی بکار میرود. معنای اصلی کونگ فو تا حدی از آنچه که این روزها از این لغت برداشت می شود متفاوت است.کونگ فو در اصل به معنای تخصص فرد در هر مهارتی - نه لزوماً رزمی- میباشد.کونگ فو دارای سبکهای مختلفی میباشد که از آنها میتوان جیت کاندو،جیت ساندو،کونگ فو توآو... را نام برد.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |
 

این مسابقات با شرکت ۱۶ تیم در ۴ گروه در ارژانتین برگزار شد.ایران اولین

حضور خود در جام جهانی را تجربه می کرد.ایران در این مسابقات در گروه ۴

قرار داشت و با تیم های پرو.اسکاتلند و هلند همگروه بود.نتیجه ی بازیهای

ایران در این تورنمنت را که با قهرمانی ارژانتین به پایان رسید را در ادامه ذکر

کرده ایم.نکته ی مهم حضور ایران بعنوان تنها نماینده ی اسیا در این جام بود

از بین بازی های ایران بازی با هلند با ۳۳۴۳۱ نفر بیشترین استقبال و بازی

با اسکاتلند با ۷۹۳۸ نفر تماشاچی کمترین استقبال را دربرداشت.از مواردی

که می توان به ان اشاره کرد تعویض های کلیشه ای ایران بود که در تمامی

این دیدارها حسین فرکی مهاجم سبزقباهای تهران و حسن روشن مهاجم

ابی پوشان تهرانی جانشین هم می شدند.از نکات جالب دیگری که میتوان

به ان اشاره کرد هت تریک (تیوفیلو کوبیلاس) از پرو و (راب رنزنبریک) از هلند

در برابر ایران اشاره کرد که تنها هت تریک های این جام بود.از نتایج جالب در

این جام می توان به شکست یک به صفر ارژانتین میزبان مقابل ایتالیا و برد

شش به صفر المان غربی مقابل مکزیک و برد سه بر دو اتریش در برابر تیم

المان غربی و شکست پنج بر یک اتریش در برابر هلند و شکست شش به

صفر پرو مقابل ارژانتین و همچنین به پیروزی سه بر یک ارژانتین بر هلند در

فینال مسابقات اشاره کرد.در گروه اول این مسابقات ایتالیا.ارژانتین.فرانسه

و مجارستان در گروه دوم لهستان.المان غربی.تونس و مکزیک در سومین

گروه اطریش.برزیل.اسپانیا و سوئد و بالاخره در گروه چهارم پرو.هلند.ایران

و اسکاتلند حضور داشتند.از گروه اول ارژانتین و ایتالیا از گروه دوم لهستان

و المان غربی از گروه سوم اطریش و برزیل و از گروه چهارم پرو و هلند به

دور بعدی صعود کردند.هشت تیم صعودکننده در مرحله ی بعدی در دو گروه

چهارتیمی قرار گرفتند در گروه A هلند.ایتالیا.اطریش و المان غربی قرار

گرفتند و در گروه B ارژانتین.برزیل.لهستان و پرو قرار گرفتند از گروه A هلند

به عنوان تیم اول وایتالیا به عنوان تیم دوم و از گروه B ارژانتین به عنوان تیم

اول و برزیل به عنوان تیم دوم صعود کردند.برزیل در دیدار رده بندی موفق شد

ایتالیا را با حساب دو بر یک شکست دهد . در دیدار پایانی ارژانتین به مصاف

هلند رفت این دیدار در پایان وقت عادی یک بر یک به پایان رسید ولی ارژانتین

موفق شد در وقت اضافه بازی دو گل دیگر در دروازه هلند جای دهد و بازی را

با حساب سه بر یک به سود خود پایان دهد و جام را در خانه خود نگه دارد. 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/15 و ساعت |








+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی
ایران برای حضور در جام جهانی ۲۰۱۰ در مسابقات مقدماتی قاره آسیا شرکت کرده است. این تیم به همراه کویت، سوریه و امارات در گروه ۵ این رقابت‌ها قرار گرقت و با ۱۲ امتیاز به دور بعدی مسابقات صعود کرد. ایرانیها هر سه بازی دور رفت را با مساوی به پایان رساندند، اما هر سه بازی دور برگشت را با پیروزی خاتمه بخشیدند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |


+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
  Player Games Goals
1 ARAB Mostafa

4  
2 ASHTIANI Ebrahim

5  
3 BEHZADI Homayoun

5  
4 GHURAB Javad

4  
5 HALWAEE Majeed

4  
6 HAQVARDIAN Karo

1  
7 HEJAZI Nasser

4  
8 IRANPAK Safar

5 4
9 JABBARI Ali

5 2
10 KALANI Hussain

5 5
11 KARGHARJAM Akbar

3  
12 KASHANI Jaafar

4  
13 MAVADAT Bahram

1  
14 MAZLOOMI Ghulamhussain

4  
15 MONAJATI Mahdi

4  
16 QLEECHKHANI Parviz

5 1
17 SHARAFI Asghar

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

ورزش و بازیهای نوین مانند فوتبال که بازیهای اروپایی خوانده می‌شوند، در بیست‌سال پایانی قرن سیزدهم هجری شمسی توسط اروپایی‌ها به ویژه انگلیسی‌‌‌‌ها در ایران رواج یافتند. اصطلاح فوتبال را دانشجویان اعزامی به اروپا پس از بازگشت به وطن وارد زبان فارسی نمودند، اما فوتبال را برای اولین بار انگلیسی‌های مقیم ایران در تهران و برخی شهرهای بزرگ و همچنین ملوانان کشتی‌های خارجی در بنادر خرمشهر، بوشهر، بندرعباس و ... به راه انداختند. در پایتخت، اعضای سفارت انگلیس، بانک شاهی و تلگرافخانه - هندویوروپ - اوقات فراغت خود را با فوتبال می‌گذراندند و وقتی به تدریج بر تعداد اعضاء آنها افروده شد، سه تیم فوتبال مستقل تشکیل دادند و در هر فرصتی که بدست می‌آوردند در زمین‌های گوشه و کنار شهر با هم مسابقه می‌دادند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

علی پروین

قهرمان آسیا : 2بار در سال های 1990با پرسپولیس و تیم ملی ایران
قهرمان لیگ ایران : 3 بار در سال های 1377 و 1378 و 1380 با پرسپولیس
قهرمان جام حذفی 3 بار در سال های 1366 و 1370و 1377
جام باشگا های تهران: 4بار 1366 و 1367 و 1368 و 1369
علی پروین پر افتخار ترین مربی ایران است و این افتخارات را در عرصه ی مربیگری کسب کرده است .





+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

 


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

 

 چهارمین دوره - 1352 ، لیگ تخت جمشید
تقسیم بندی: 12 تیم در یکم گروه (رفت وبرگشت)قهرمان: پرسپولیس  

 نایب قهرمان: تاج تهران بهترین گلزنان: غلامحسین مظلومی (تاج تهران) 15 گل، غفور جهانی (ملوان) 13 گل، سیاوش حیدری (ذوب آهن) 10 گل، فریبرز اسماعیلی (عقاب)، حسین کلانی (پرسپولیس )، علی جباری (تاج ) و صفر ایرانپاک (پرسپولیس ) 8 گل

 

پرسپولیس (قهرمان):هادی طاووسی، بهرام مودت، ابراهیم آشتیانی، مسیح نیا، جعفر کاشانی، محراب شاهرخی، فریدون معینی، علی پروین، ایرج سلیمانی، رضا وطن خواه ، اسماعیل حاج رحیمی پور، صفر ایرانپاک، محمد دستجردی، همایون بهزادی، محمد رضا خلعتبری، حسین قره خانی، حسین بهاریان، داوود میر طوسی، محمود خورد بین، حسین کلانی و ادیبیمربی: آلن راجرزسرپرست: امینیان

 
 تاج (نایب قهرمان):ناصر حجازی، کارو حق وردیان، جواد قراب، کارگر جم، مسعود معینی، سه برادران، پور حیدری، حسن روشن، نوین روزگار، گیوه چی، باغوردانی، اسکندریان، عبداللهی، جان ملکی، رحمانی، نراقی، مسعود مژدهی، پرویز مظلومی، غلامحسین مظلومی، حسن نگارش ، علی جباری و رضا عادلخانی مربی : رازکو رایکوف
جدول رده بندی لیگ تخت جمشید - 1352
تیم ها
1- پرسپولیس
2- تاج تهران
3- پاس تهران
4- عقاب تهران
5- ملوان انزلی
6- نفت آبادان
7- راه اهن تهران
8- بانک ملی تهران
9- نورد اهواز
10- ذوب آهن اصفهان
11- برق تهران
12- ماشین سازی تبریز

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
 
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

I am sending you two pictures of Atta Behmanesh for Iranian of the Day & also for your archive in iranian.com . He is most popular among the middle-aged and senior citizens. All those who used to watch sports events on TV or listen to sports and commentaries on the radio some four or five decades ago remember the live broadcasts and the unforgettable, expert analyses of Atta Behmanesh.

A veteran author and sports commentator, a former manager of national wrestling team, a columnist, a TV and radio personality, a secretary of Sport Ministry, and a sports analyst. Ata Behmanesh is associated with more than 50 years and generations of Iran's sports and sportsmen.

To accomplish what Behmanesh has achieved in both national and international sports scenes takes something more than passion, knowledge and hard work of a lifetime. Today at age of 82, Behmanesh continues to enrich the Iranian sports literature by writing books and articles.

His last published book is a chronicle of Iran in eleven Olympic Games . He also has a program on satelite TV for Iranians around the world & covered the Athens 2004 Olympic Games.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

باشگاه فوتبال پرسپولیس تهران، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای ایرانی است که در شهر تهران، پایتخت ایران بنا شده‌است. این باشگاه که تیم فوتبال باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس تهران است، پرسپولیس نامیده می‌شود. پرسپولیس با ۹ قهرمانی در بالاترین رده لیگ فوتبال ایران پرافتخارترین باشگاه فوتبال در ایران است و هواداران بسیاری دارد. پرسپولیس به همراه رقیب دیرینه‌اش، تاج تهران، برگزار کننده‌ی دربی تهران است.

 

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |
Here is a picture taken by myself in Araymehr Stadium in the Grand Opening of the Asian Games.
Here is a picture taken by myself in Araymehr Stadium in the Grand Opening of the Asian Games.
 
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

وب20 - تلویزیون روی موبایل های ایرانی

تاریخچه ورزش رادیو و تلویزیونی : برنامه های ورزشی از همان دوران سال های شروع به کار رادیو، جلوه گر شد. یکی از این برنامه های شاخص، ورزش زورخانه ای بود که توسط "شیرخدا" اجرا می شد(عطاءا بهمنشُ۱۳۸۶). شروع پخش مستقیم رویدادهای ورزشی از رادیو باعث می شد تا افراد زیادی در مراکزی مثل قهوه خانه ها، گردهم آیند و مسابقات را پی گیری نمایند. پس از انقلاب شبکه های رادیویی برنامه های مختلف ورزشی را آغاز کردند، که پس از ایجاد رادیو جوان و شناسایی نیاز مخاطبین به یک شبکه رادیویی ورزشی ، رادیو اختصاصی ورزش از سال 1378 آغاز به کار کرد، و در شروع کار خود، مخاطبین بسیار زیادی را جذب خود نمود. درحال حاضر این رادیو به مدیریت مجیدندیری فعالیت می کند. هرچند برنامه های موردی مختلفی درباره ورزش در ایران تا پیش از سال 1353 به چشم می خورد، اما نقطه عطف رشد اولیه ورزش در رادیو وتلویزیون، به بازی های آسیایی سال 1974 تهران(1353) باز می گردد. در این سال با توجه به اهمیت بازی های آسیایی و میزبانی ایران، شرایط خوبی برای به کارگیری برنامه سازان و افرادی در حوزه ورزش فراهم شد.  تا پیش از سال 1353، ورزش رادیو و تلویزیون دارای یک مدیر با عنوان رئیس ورزش رادیو و تلویزیون ملی ایران بود(به ریاست مهندس میلانی نیا). از سال 1353 مسئولیت های ورزش رادیو و تلویزیون جدا شد و دو واحد ورزشی یکی برای رادیو(به مدیریت عطا بهمنش) و دیگری برای تلویزیون(به مدیریت حبیب روشن زاده) شکل گرفت. در سال 1355 واحد های ورزش در دو شبکه تلویزیون یک و دو  به وجود آمد. مدیریت ورزش در شبکه یک بر عهده حبیب روشن زاده و در شبکه دو م برعهده مانوک خدابخشیان گذاشته شد. برنامه ورزش از نگاه 2 از شبکه دو تلویزیون در سال 1356 موفق شد تا عنوان بهترین برنامه تلویزیونی را در آن سال در میان برنامه های مختلف تلویزیونی از آن خود کند(محمدعلی ایلانلو، 1386). نخستین پخش زنده ورزشی از تلویزیون، مسابقه تیم های فوتبال ایران و هند بود(عطاءاله بهمنش۱۳۸۶). به مرور و با گسترش مخاطبین تلویزیون و ورزش، جایگاه ورزش در تلویزیون بیشتر و بهتر شد. پس از انقلاب، برخی مواقع تولیداتی در حوزه ورزش صورت می گرفت، اما گروهی به نام ورزش در سازمان وجود نداشت. از اواخر سال 1358 گروه ورزش در شبکه یک سیما شکل گرفت. در این سال با وارطان آنتانسيان، گروه ورزش شبکه يک تلويزيون پدید آمد. با گسترش جایگاه ورزش در تلویزیون، از سال 1372 شبکهء سوم سیما با محوریت جوان و ورزش تحت مدیریت همزمان شبکه یک سیما آغاز به کار کرد. پس از چند سال شبکه سه دارای مدیریت مستقل شد و نقش محوری در پخش برنامه های ورزشی سازمان را برعهده گرفت. این شبکه هم اکنون به عنوان متولی نخست ورزش صدا و سیما مشغول فعالیت است. ضمن اینکه سایر شبکه ها نیز سهم قابل ملاحظه ای از برنامه های خود را به به ورزش اختصاص داده اند. حجم گسترده برنامه های ورزشی تلویزیون و رادیو، باعث شد تا کمیته یا شورایی به نام "هماهنگی ورزش" در رادیو و تلویزیون شکل بگیرد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |

سال ۱۳۴۱ جشن ۲۵ سال ازدواج خانواده ي سلطنتي هلند. محمد رضا شاه كنار ملكه اليزابت (انگلستان) ايستاده است.

+ نوشته شده توسط فرزان در 2008/11/9 و ساعت |